ΕλληνικάEnglish
  • promo1
  • promo7
  • promo4
  • promo5
  • promo2
  • promo3
  • promo6
ΑρχικήΧρήσιμες Πληροφορίες / Νομοθεσία
Χρήσιμες Πληροφορίες για μέλη - καταλυματίες

Σε αυτή την ενότητα, οι επιχειρηματίες του κλάδου των ενοικιαζομένων δωματίων-διαμερισμάτων & τουριστικών κατοικιών, μπορούν να βρουν διάφορες χρήσιμες πληροφορίες.

ΦΕΚ Α 85, 7 Απριλίου 2014, ΝΟΜΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 4254

Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο πλαίσιο εφαρμογής του ν. 4046/2012 και άλλες διατάξεις

ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΣΤ.14: ΑΡΣΗ ΕΜΠΟΔΙΩΝ ΣΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ  ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

«Επιτρέπεται η μεταφορά άνευ κομίστρου πελατών τουριστικών καταλυμάτων, όπως ορίζονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 2 του ν. 2160/1993 (Α' 118) με επιβατηγά ιδιωτικής χρήσης οχήματα, είτε ιδιοκτησίας των καταλυμάτων είτε κατόπιν χρηματοδοτικής μίσθωσης κατά τις κείμενες διατάξεις, από τα σημεία αφίξεως ή αναχωρήσεως μέχρι τις εγκαταστάσεις των καταλυμάτων αυτών και αντίστροφα. Επιτρέπεται στις εταιρείες και τους συνεταιρισμούς Επιβατηγών Δημόσιας Χρήσης αυτοκινήτων, που έχουν συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 του ν. 3109/2003 (Α' 38) και το άρθρο 87 του ν. 4070/ 2012 (Α' 82) να συνάπτουν συμβάσεις με ολική ή μερική εκμίσθωση των ΕΔΧ αυτοκινήτων, με οδηγό, με τουριστικά καταλύματα, με κόμιστρο που διαμορφώνεται με συμφωνία των συμβαλλόμενων μερών για τη μεταφορά των πελατών των καταλυμάτων από τα σημεία αφίξεως ή αναχωρήσεως μέχρι τις εγκαταστάσεις των καταλυμάτων και αντίστροφα.»β. Το πρώτο και δεύτερο εδάφιο της περίπτωσης 5 της υποπαραγράφου Η2 του ν. 4093/2012 αντικαθίστανται ως εξής:1.α. Το στοιχείο α' της περίπτωσης 3 της υποπαραγράφου Η2 του ν. 4093/2012 καταργείται.

 

Πιστοποιητικό υγείας εργαζομένων σε επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος

 

Αλλάζει ο τρόπος πιστοποίησης της υγείας σε εργαζόμενους επιχειρήσεων υγειονομικού ενδιαφέροντος, καταργείται πλέον η υποχρέωση έκδοσης βιβλιαρίου υγείας και αντικαθίσταται από έκδοση πιστοποιητικού υγείας. Το πιστοποιητικό εκδίδεται από οποιονδήποτε γιατρό του δημοσίου, ασφαλιστικού οργανισμού η γιατρού με ιδιωτικό ιατρείο, με ειδικότητα παθολόγου, γενικού ιατρού ή ιατρού εργασίας. Ο γιατρός εξετάζει κλινικά τον ασθενή, και τον ενημερώνει για όσα αναφέρει η εν λόγω απόφαση. Υποχρεωτικά όλοι οι εξεταζόμενοι υποβάλλονται σε ακτινογραφία θώρακος…….

Δείτε ολόκληρη την απόφαση

Πιστοποιητικό υγείας εργαζομένων σε επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος. Αριθμ. Υ1γ/Γ.Π/οικ.35797/12 (ΦΕΚ 1199 Β/11-4-2012)

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Έχοντας υπόψη:

1. Τον Α.Ν. 2520/40 (ΦΕΚ 273/τ.Α/4-9-1940) «περί Υγει­ονομικών Διατάξεων».

2. Το Π.Δ. 95/2000 (ΦΕΚ 76/τ.Α/10-3-2000) «περί Οργα­νισμού του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας».

3. Το Ν.3861/2010 (ΦΕΚ 112/τ.Α/2010) Ενίσχυση της διαφάνειας με την υποχρεωτική ανάρτηση νόμων και πράξεων των κυβερνητικών, διοικητικών και αυτοδιοικητικών οργάνων στο διαδίκτυο «Πρόγραμμα Διαύγεια και Λοιπές Διατάξεις».

4. Την Υγειονομική Διάταξη Α1β/8577/83 (ΦΕΚ 526/τ.Β΄/ 24-9-83) με θέμα «Υγειονομικός Έλεγχος, γενικοί όροι ιδρύσεως και λειτουργίας των καταστημάτων και εργα­στηρίων τροφίμων ή/και ποτών και ειδικοί όροι ιδρύσε­ως και λειτουργίας των καταστημάτων τροφίμων ή/και ποτών» όπως έχει τροποποιηθεί έως σήμερα.

 

5. Την Υ.Δ 8405/92 (ΦΕΚ 665/τ.Β΄/29-10-1992) «Αντικα­τάσταση του άρθρου 14 της Α1β8577/83 Υ.Δ.».

6. Τον Ε.Κ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβου­λίου της Ευρώπης 852/2004.

7. Τον Ν. 1568/1985 «Υγιεινή και ασφάλεια των εργαζο­μένων» (ΦΕΚ 177/τ.Α/1985) όπως έχει τροποποιηθεί.

8. Τις Διατάξεις του Ν. 3991/2011 «Αναθεωρημένος Δι­εθνής Υγειονομικός Κανονισμός του Π.Ο.Υ.» (ΦΕΚ 162/ τ.Α/2011).

9. Τα σχετικά έγγραφα των Περιφερειακών Υγειονομι­κών Υπηρεσιών και Επαγγελματικών Οργανώσεων στα οποία διατυπώνονται προτάσεις για την τροποποίηση της Α1β/8577/83 Υγειονομικής Διατάξεως.

10. Η υπ’ αριθμ. ΔΥ1δ/8866/3-3-2011 απόφαση του Γε­νικού Γραμματέα Δημόσιας του ΥΥΚΑ με θέμα «Ανασυ­γκρότηση Ομάδας Εργασίας για την συμπλήρωση της νομοθεσίας που σχετίζεται με τα ατομικά βιβλιάρια των εργαζομένων σε καταστήματα υγειονομικού ενδι­αφέροντος».

11. Την ανάγκη λήψης μέτρων για να προστατευτεί η υγεία του πληθυσμού.

12. Το γεγονός ότι από την εφαρμογή της απόφασης αυτής δεν προκαλείται δαπάνη για τον κρατικό προϋ­πολογισμό, αποφασίζουμε:

Άρθρο 1

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΥΓΕΙΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΑΤΟΜΙΚΗ ΥΓΙΕΙΝΗ

Αντικαθιστούμε την Υ.Δ. 8405/92 (ΦΕΚ 665/τ.Β/29.10.1992) «Αντικατάσταση του άρθρου 14 της Α1β8577/83 Υ.Δ.» ως εξής:

Όσοι απασχολούνται ή επιθυμούν να απασχοληθούν σε επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος ή και έχουν άμεση ή έμμεση επαφή με τα τρόφιμα πρέπει να είναι εφοδιασμένοι με πιστοποιητικό υγείας.

Στο πιστοποιητικό θα βεβαιώνεται ότι ο κάτοχός του υποβλήθηκε σε ιατρικές εξετάσεις και δεν βρέθηκε να πάσχει από μεταδοτικό ή άλλο νόσημα μη συμβατό με την απασχόλησή του.

Για την απόκτηση του πιστοποιητικού υγείας οι ερ­γαζόμενοι σε επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος, εκτός από τη ιατρική κλινική εξέταση η οποία θα γίνεται από Κρατικό ή Ιδιώτη Ιατρό θα υποβάλλονται υποχρε­ωτικά όλοι σε ακτινογραφία θώρακος.

Οι χειριστές τροφίμων επιπλέον θα υποβάλλονται σε καλλιέργεια και παρασιτολογική κοπράνων.

Το Πιστοποιητικό υγείας ισχύει για πέντε χρόνια από την έκδοσή του και ανανεώνεται μετά τη λήξη του επαναλαμβάνοντας όλες τις εξετάσεις (Ιατρική κλινική εξέταση κ.λπ.).

Σε ειδικές περιπτώσεις, που η σχετική εργατική Νο­μοθεσία προβλέπει την ενσωμάτωση του βιβλιαρίου εργασίας και υγείας των απασχολουμένων σε ορισμένες κατηγορίες επιχειρήσεων υγειονομικού ενδιαφέροντος (π.χ. των απασχολουμένων σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις), οι κάτοχοι των βιβλιαρίων τούτων οφείλουν να υποβάλλονται στις απαραίτητες ιατρικές (κλινικές και εργαστηριακές) εξετάσεις σύμφωνα με τα ανωτέρω.

Τα Πιστοποιητικά υγείας του προσωπικού θα φυλάσ­σονται στις Επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος και θα επιδεικνύονται όταν ζητούνται, στα αρμόδια όρ­γανα υγειονομικού ελέγχου.

Απαγορεύεται ο χειρισμός των τροφίμων και η με οποιαδήποτε ιδιότητα είσοδος σε χώρους εργασίας με τρόφιμα οποιουδήποτε προσώπου πάσχει από νόσημα ή είναι φορέας νοσήματος που μεταδίδεται διά των τρο­φών ή προσώπου με μολυσμένα τραύματα ή πάσχοντος από δερματική μόλυνση, έλκη, διάρροια, βήχα, καταρροή με πυρετό ή ίκτερο εάν υφίσταται κίνδυνος άμεσης ή έμμεσης μόλυνσης του τροφίμου.

Κάθε πρόσωπο απασχολούμενο σε επιχείρηση τροφί­μων ή ποτών το οποίο έχει προσβληθεί και ενδέχεται να έλθει σε επαφή με τρόφιμα, πρέπει να αναφέρει αμέσως την ασθένεια ή τα συμπτώματα, και ει δυνατόν τα αίτιά τους, στον υπεύθυνο της επιχείρησης.

Η υγεία των άμεσων χειριστών τροφίμων που εισέρχο­νται στους χώρους επεξεργασίας και συσκευασίας και χειρίζονται τρόφιμα ή επιβλέπουν τους χειριστές είναι ευθύνη της επιχείρησης. Για το σκοπό αυτό η επιχεί­ρηση πρέπει να αποδεικνύει με εσωτερικές διαδικασίες ότι οι εργαζόμενοι γνωρίζουν τις απαιτήσεις και ότι η επιχείρηση προβαίνει σε επαρκείς ελέγχους.

Τέλος απαιτείται υψηλός βαθμός ατομικής καθαρι­ότητας από κάθε πρόσωπο που εργάζεται σε χώρους όπου γίνονται εργασίες με τρόφιμα, το οποίο πρέπει να φορά κατάλληλο, καθαρό και, όταν είναι αναγκαίο, προστατευτικό ρουχισμό.

Άρθρο 2

Τα ατομικά βιβλιάρια υγείας τα οποία έχουν ήδη εκ­δοθεί ισχύουν έως την ημερομηνία λήξης τους.

Η παρούσα ισχύει από την Δημοσίευσή της στην Εφη­μερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 4 Απριλίου 2012

 

Επιμόρφωση εργοδοτών και εργαζομένων για θέματα άσκησης καθηκόντων τεχνικού ασφάλειας σε επιχειρήσεις Β΄ και Γ΄ κατηγορίας − Προγράμματα 2015.

Συγγενείς εργοδότη και αδήλωτη εργασία. Διαδικασία ελέγχου ΣΕΠΕ

Κάθε εργοδότης έχει την υποχρέωση να καταθέτει πίνακα προσωπικού και ωρών εργασίας στον οποίο δηλώνει υποχρεωτικά όλους τους εργαζόμενους που απασχολεί με σχέση εξαρτημένης εργασίας(άρθρο 16, Ν.2874/2000).

Σύμφωνα με το άρθρο 1 της υπ.αριθμ.28153/126/30-08-2013 Απόφασης του Υπουργού Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης όπως ορίζουν οι υποπαράγραφοι ΙΑ 10, 11,12, 13 και 14 του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/2012 κάθε εργοδότης που απασχολεί εργαζόμενο με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου υποχρεούται να υποβάλλει ηλεκτρονικά στο ηλεκτρονικό σύστημα με την ονομασία ΕΡΓΑΝΗ πινακα προσωπικού με τα προβλεπόμενα στοιχεία όπως ορίζουν οι διατάξεις του άρθρου 16 του Ν. 2874/2000.

Από 15/09/2013 σύμφωνα με την Υ.Α 27397/122/19-08-2013. που εκδόθηκε κατ. εξουσιοδότηση του άρθρου 24 του Ν. 3996/2011, τα όργανα του ΣΕΠΕ για κάθε αδήλωτο εργαζόμενο που δεν αναγράφεται σε ισχύοντα πινακα προσωπικού, επιβάλλουν κατά δέσμια αρμοδιότητα πολύ υψηλά πρόστιμα.

Έχουν δημιουργηθεί ερωτήματα σχετικά με το αν η παροχή εργασίας από συζύγους, τέκνα και συγγενείς του εργοδότη, υπάγεται στην ως άνω υποχρέωση, της δήλωσης αυτών σε πίνακα προσωπικού.

Από των συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 648,649,651-653 του Α.Κ συνάγεται ότι σύμβαση εξαρτημένης εργασίας υφίσταται όταν ο εργαζόμενος υποβάλλεται έναντι του εργοδότη του σε νομική εξάρτηση, η οποία εκδηλώνεται με το δικαίωμα του εργοδότη να ασκεί έλεγχο και εποπτεία ως προς τον τρόπο, τον χρόνο και τον τόπο παροχής της εργασίας και της εν γένει επιμελώς εκτελέσεως αυτής, παρέχοντας τις αναγκαίες εντολές και οδηγίες για την εκτέλεση της συγκεκριμένης εργασίας οι οποίες είναι δεσμευτικές για τον εργαζόμενο, ο οποίος υποχρεούται να συμμορφώνεται προς αυτές.

Σχετικά με το ζήτημα για το αν η παροχή εργασίας από συζύγους, τέκνα και συγγενείς υφίσταται χωρίς νομική εξάρτηση, είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιος θετικός κανόνας δικαίου στη χώρα μας που να ορίζει σε ποιες περιπτώσεις και υπό ποιες προϋποθέσεις οι διατάξεις του Α.Κ περί της συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας εφαρμόζονται και στις περιπτώσεις όπου παρέχεται εργασία από τα ανωτέρω πρόσωπα.

Για τον λόγο αυτό οι αποφάσεις της νομολογίας που έχουν κρίνει σχετικά, αποβαίνουν εξαιρετικά κρίσιμες,καθώς υποκαθιστούν σε μεγάλο βαθμό την ελλείπουσα πρόβλεψη του νομοθέτη ως προς τα ζητήματα αυτά.

Τόσο η θεωρία όσο και η δικαστηριακή νομολογία δέχονται ότι καταρχήν τα μέλη της οικογένειας {σύζυγοι, παιδιά, αδελφοί, αδελφές} του εργοδότη {ως προσώπου - κυρίως σε ατομική επιχ/ση), εφόσον συμβιούν με αυτόν και διατρέφονται από αυτόν (σχετ. και το άρθρο 2 του Β.Δ 748/66}, εάν συμβαίνει να απασχολούνται στην επιχείρηση του, θεωρείται ότι δεν υπάρχει το στοιχείο της παροχής εργασίας έναντι αμοιβής, λόγω του στενού οικογενειακού δεσμού που συνδέει αυτά. Δεδομένου άλλωστε ότι στις περιπτώσεις αυτές η εργασία παρέχεται συνήθως από ηθική και οικογενειακή υποχρέωση, για την αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας {άρθρα 1386-1390 Α.Κ, 1508 Α.Κ} δηλαδή ο συγγενικός δεσμός με τον φερόμενο ως εργοδότη τους, υπερτερεί της εργασιακής σχέσης.

Ωστόσο είναι δυνατόν μέλη της οικογένειας του εργοδότη-συγγενείς να θεωρηθεί ότι παρέχουν εξαρτημένη εργασία. Συγκεκριμένα όταν διαπιστώνεται ότι απασχολούνται κατά κύριο επάγγελμα ως μισθωτοί ,από συγκεκριμένα στοιχεία ή βιβλία της επιχ/σης προκύπτει καταβολή μισθού για την εργασία τους, ιδιαίτερα δε όταν αποτελούν αυτοτελή οικογένεια η οποία δεν συστεγάζεται με αυτόν. Επίσης στοιχεία επιβοηθητικά για την κρίση αποτελούν η ηλικία, η κατάσταση της υγείας, η κοινωνική θέση του απασχολούμενου, οι πρόσοδοι του κ.λ.π. Επίσης αποτελεί αντικείμενο έρευνας εάν ο απασχολούμενος συγγενής αντιπροσωπεύει χρήσιμη εργατική δύναμη στην επιχείρηση και αν ο εργοδότης έχει πραγματική ανάγκη από τις υπηρεσίες του, καθώς και αν εκτελεί την εργασίατου κανονικά ή όταν αρέσκεται κ.λ.π. Ετσι αν μέλη οικογένειας - συγγενείς προσφέρουν εργασία προς αντικατάσταση για παράδειγμα εργαζομένων που ασκούν το δικαίωμα της επίσχεσης εργασίας ή της απεργίας, τότε παρέχουν εξαρτημένη εργασία. Επίσης όταν παρέχουν εργασία που απαιτεί ιδίαιτερες δεξιότητες και ικανότητες η οποία είναι καθοριστική για την παραγωγική λειτουργία της επιχείρησης, δύναται να θεωρηθεί ότι η παρεχόμενη εργασία προέχει του οικογενειακού ή συγγενικού δεσμού.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν αντικείμενο έρευνας του Επιθεωρητή Εργασίας κατά τον επιτόπιο έλεγχο που πραγματοποιεί για την διαπίστωση της αδήλωτης εργασίας και την επιβολή των σχετικών κυρώσεων κατά δέσμια αρμοδιότητα. Το όργανο του ΣΕΠΕ σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν.3996/2011 και το άρθρο 12 της 81 Δ.Σ.Ε προβαίνει σε κάθε είδους έλεγχο, εξέταση ή έρευνα αναφορικά με τη διαπίστωση της τήρησης και εφαρμογής των διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας και στην συγκεκριμένη περίπτωση την διαπίστωση της αδήλωτης εργασίας και της επιβολής κυρώσεων κατά δέσμια αρμοδιότητα.

Στα πλαίσια των ελέγχων αυτών υποβάλλει ερωτήσεις σε εργοδότη και εργαζόμενους προς ανεύρεση της αλήθειας, εκτιμά τα πραγματικά περιστατικά καθώς και τα αποδεικτικά στοιχεία που προκύπτουν κατά τους ελέγχους τα οποία θα πρέπει να είναι επαρκή αντικειμενικά και έγκυρα προκειμένου να τεκμηριωθούν οι διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα του ελέγχου.

Στα πλαίσια της ανωτέρω διαδικασίας έχει ιδιαίτερη σημασία η καταγραφή των απαντήσεων του εργαζόμενου σε όλες τις σχετικές ερωτήσεις που θα τεθούν σχετικά με την απασχόλησή του.Επίσης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και να καταγράφεται και η άποψη του εργοδότη καθώς τούτο αποτελεί στην ουσία το δικαίωμα του για ακρόαση, κατά τους συγκεκριμένους ελέγχους της αδήλωτης εργασίας κατά δέσμια αρμοδιότητα (επιστημονική έκθεση στη Βουλή για τον Ν.3996/2011).

Βασίλης Τραϊανόπουλος, Επιθεωρητής Εργασιακών Σχέσεων

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ
ΤΜΗΜΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Ταχ. Δ¬/νση: Λ. Αμαλίας 12
Τ.Κ. 10557, Αθήνα
Πληρ.: Ε. Κωστοπούλου
Τηλ: 210 3736133
Φαξ: 210 3736181
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. Αθήνα, 06 Σεπτεμβρίου 2010
Α.Π.: 10853

ΠΡΟΣ:
1) Όλες τις ΠΥΤ του ΕΟΤ
2) Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη
α) Δ/νση Γενικής Αστυνόμευσης, Τμήμα 2ο Τουρισμού
Π. Κανελλοπούλου 4, 
Τ.Κ. 101 77, Αθήνα
β) Δ/νση Λιμενικής Αστυνομίας
Ακτή Βασιλειάδη, Πύλη Ε2
Τ.Κ. 185 10, Πειραιάς

ΘΕΜΑ: Άγρα πελατών
ΣΧΕΤ: α) Το άρθρο 53 του Ν.3498/06 (ΦΕΚ 230/Α)
β) Η από 17-05-07 εγκύκλιος του Αντεισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου

Δεδομένου ότι η άγρα πελατών βρίσκεται σε έξαρση, γεγονός που αφ’ ενός πλήττει την εικόνα της χώρας μας και αφ’ ετέρου αποβαίνει σε βάρος της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, κρίνεται αναγκαία η ορθή ενημέρωση όλων των ελεγκτικών αρχών για τον τρόπο αντιμετώπισής της. Προς το σκοπό αυτόν σας διαβιβάζουμε την από 17-05-07 εξαιρετικά χρήσιμη εγκύκλιο του Αντεισαγγελέα Σύρου, στην οποία αναλύονται η νομική έννοια της άγρας πελατών, οι προβλεπόμενες από το νόμο ποινικές και διοικητικές κυρώσεις και ο τρόπος επιβολής τους.
Όπως προκύπτει και από το ανωτέρω β΄ σχετικό, το άρθρο 4 παρ.3 του Ν.2160/93 (ΦΕΚ 118/Α) όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 53 του Ν.3498/06 (ΦΕΚ 230/Α), προβλέπει δύο αδικήματα: την άγρα πελατών στο πρώτο εδάφιο και την συναλλαγή, διαπραγμάτευση ή μεσολάβηση για την παροχή υπηρεσιών χωρίς άδεια άσκησης επαγγέλματος στο δεύτερο εδάφιο. Επιπλέον, το τρίτο εδάφιο του ίδιου ως άνω άρθρου διαλαμβάνει ότι, ανεξαρτήτως των ποινικών κυρώσεων, επιβάλλεται στους παραβάτες και πρόστιμο με απόφαση του Γενικού Γραμματέα του ΕΟΤ. Προς αποσαφήνιση της νομικής μεταχείρισης και των κυρώσεων που προβλέπονται για τις ανωτέρω πράξεις διευκρινίζονται τα ακόλουθα:
Α) Μετά την αντικατάσταση του άρθρου 4 παρ. 3 εδ. α του Ν.2160/93 (ΦΕΚ 118/Α) με το άρθρο 53 του Ν. 3498/06 (ΦΕΚ 230/Α) η άγρα πελατών αποτελεί πλέον πλημμέλημα, υπαγόμενο στην καθ΄ ύλην αρμοδιότητα των Μονομελών Πλημμελειοδικείων. Έτσι, το αδίκημα διώκεται αυτεπαγγέλτως και οι ανακριτικοί υπάλληλοι ή τα αστυνομικά όργανα υποχρεούνται πλέον, εφ΄ όσον ο δράστης καταλαμβάνεται επ΄ αυτοφώρω, να τον συλλάβουν και να τον οδηγήσουν αμέσως στον αρμόδιο εισαγγελέα (άρθρα 417-418 ΚΠΔ). Ομοίως υποχρεούνται να προβούν και στην επ΄ αυτοφώρω σύλληψη του προσώπου (ιδιοκτήτη – εκμεταλλευόμενου την τουριστική επιχείρηση) για λογαριασμό του οποίου ενεργεί ο δράστης, εφ΄ όσον βέβαια συντρέχουν οι προϋποθέσεις του αυτόφωρου και γι΄ αυτόν.
Η άγρα πελατών, που προβλέπεται στο α΄ εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 4 Ν.2160/93 όπως έχει αντικατασταθεί και ισχύει, στοιχειοθετείται με την παρότρυνση και παρενόχληση προσώπου ή ομάδας προσώπων για να δεχθεί ή να αποκρούσει ταξιδιωτική ή μεταφορική υπηρεσία, υπηρεσίες εστίασης ή ψυχαγωγίας ή τουριστικού καταλύματος ή προϊόντα εμπορικού καταστήματος. Το αδίκημα τελείται ανεξαρτήτως εάν ο δράστης ή το πρόσωπο κατ΄ εντολή του οποίου αυτός ενεργεί διαθέτει Ειδικό Σήμα Λειτουργίας τουριστικής επιχείρησης. 
Όταν λοιπόν πρόκειται περί του αδικήματος του άρθρου 4 παρ. 3 εδ. α του Ν.2160∕93, ήτοι περί άγρας πελατών, κρίνεται σκόπιμο να ληφθεί ιδιαίτερη μέριμνα από όλους τους αρμόδιους φορείς προς τις ακόλουθες κατευθύνσεις: 
Οι αστυνομικές και λιμενικές αρχές υποχρεούνται να προβαίνουν στην σύλληψη και προσαγωγή των δραστών στον αρμόδιο εισαγγελέα, εφ' όσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του αυτοφώρου. Επίσης, να προβαίνουν στη σύλληψη των ιδιοκτητών/εκμεταλλευομένων τις επιχειρήσεις για λογαριασμό των οποίων οι δράστες προβαίνουν σε άγρα πελατών.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και όταν δεν είναι δυνατή η επ΄ αυτοφώρω σύλληψη των ανωτέρω ιδιοκτητών/εκμεταλλευομένων τις τουριστικές επιχειρήσεις, τα αρμόδια όργανα πρέπει να αναζητούν τα στοιχεία των προσώπων αυτών και να τα αναγράφουν στην βεβαίωση τέλεσης αδικήματος που συντάσσεται και υποβάλλεται στον αρμόδιο εισαγγελέα μαζί με την έκθεση σύλληψης. Άλλωστε, τα στοιχεία της επιχείρησης και του εκμεταλλευόμενου αυτήν φυσικού ή νομικού προσώπου αποτελούν βασικά στοιχεία του αδικήματος, αφού για να στοιχειοθετηθεί η αντικειμενική υπόσταση της άγρας πελατών που έχουν την ιδιότητα του τουρίστα απαιτείται να στοχεύει αυτή στην αποδοχή ή απόκρουση υπηρεσιών ταξιδίου, μεταφορών ή τουριστικού καταλύματος, οι οποίες παρέχονται από τουριστικές επιχειρήσεις. Επιπλέον, η ως άνω βεβαίωση τέλεσης αδικήματος πρέπει να κοινοποιείται πάντοτε και στις κατά τόπο αρμόδιες Περιφερειακές Υπηρεσίες Τουρισμού του ΕΟΤ για την επιβολή των προβλεπόμενων από το νόμο διοικητικών κυρώσεων.
Σύμφωνα δε με το εδ. γ του άρθρου 4 παρ. 3 του Ν.2160/93, όπως προστέθηκε με το άρθρο 27 παρ.2 του Ν.2636/98, στους παραβάτες των εδαφίων α και β επιβάλλεται, ανεξάρτητα από τις ποινικές κυρώσεις, πρόστιμο από 586,94 έως 2.934,70 ευρώ με απόφαση του Γενικού Γραμματέα ΕΟΤ. Μετά δε τη σύσταση των Περιφερειακών Υπηρεσιών Τουρισμού του ΕΟΤ, η ανωτέρω κύρωση επιβάλλεται από τις κατά τόπο αρμόδιες ΠΥΤ, σύμφωνα με το εδ. β΄ της παρ. 6Α του άρθρου 4 Ν.3270/04 (ΦΕΚ 187/Α), όπως προστέθηκε με το άρθρο 32 παρ.1 του Ν.3498/06 (ΦΕΚ 230/Α), στην οποία ορίζεται ότι όπου κατά τις κείμενες διατάξεις προβλέπεται επιβολή διοικητικών κυρώσεων σε τουριστικές επιχειρήσεις, αυτές επιβάλλονται με απόφαση του προϊσταμένου της οικείας ΠΥΤ του ΕΟΤ.
Συνεπώς, η κατά περίπτωση αρμόδια ΠΥΤ υποχρεούται εφ΄ όσον διαπιστωθεί η παράβαση (άγρα πελατών) να επιβάλει το ανωτέρω πρόστιμο, αφού προηγουμένως κληθεί ο παραβάτης σε παροχή εξηγήσεων σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 4 του Ν.2160/93 όπως ισχύει. Κατά των αποφάσεων των ΠΥΤ περί επιβολής προστίμου προβλέπεται ενδικοφανής προσφυγή που ασκείται ενώπιον της Επιτροπής Προσφυγών που συγκροτήθηκε με το άρθρο 4 παρ. 6 περ. δ΄ του Ν.3270/04, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 του Ν.3766/09 (ΦΕΚ 102/Α), στο τέως Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης και νυν Γενική Γραμματεία Τουρισμού του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού.
Β) Σύμφωνα με το εδάφιο β΄ του άρθρου 4 παρ. 3 του Ν.2160/93, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 53 του Ν. 3498/06, η συναλλαγή, διαπραγμάτευση ή μεσολάβηση με σκοπό την κατεύθυνση πελατείας σε συγκεκριμένες υπηρεσίες χωρίς την απαιτούμενη άδεια αποτελεί επίσης πλημμέλημα, και οι αστυνομικές και λιμενικές αρχές υποχρεούνται και εδώ να προβαίνουν στην σύλληψη και προσαγωγή των δραστών στον αρμόδιο εισαγγελέα, εφ' όσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του αυτοφώρου. Εάν πρόκειται για συναλλαγή ή διαπραγμάτευση με σκοπό την κατεύθυνση πελατείας, πρέπει να εξακριβώνεται κατά περίπτωση εάν το πρόσωπο που προβαίνει στην συναλλαγή ή διαπραγμάτευση με τον τουρίστα έχει την απαιτούμενη από το νόμο άδεια, ήτοι το Ειδικό Σήμα Λειτουργίας τουριστικής επιχείρησης που χορηγείται από τον ΕΟΤ. Συγκεκριμένα, για υπηρεσίες τουριστικού καταλύματος ή ταξιδιωτικές και μεταφορικές υπηρεσίες ελέγχεται η ύπαρξη του Ειδικού Σήματος Λειτουργίας τουριστικού καταλύματος ή τουριστικού γραφείου αντίστοιχα. Όταν δε πρόκειται περί μεσολάβησης για την παροχή των ανωτέρω υπηρεσιών, ελέγχεται εάν το πρόσωπο που μεσολαβεί διαθέτει την απαιτούμενη άδεια, όπως για παράδειγμα το Ειδικό Σήμα Λειτουργίας τουριστικού γραφείου στο έργο του οποίου εμπίπτει η διαμεσολάβηση για την παροχή τουριστικών υπηρεσιών.
Και στην περίπτωση αυτή, η βεβαίωση τέλεσης αδικήματος που υποβάλλεται στον αρμόδιο εισαγγελέα μαζί με την έκθεση σύλληψης πρέπει να κοινοποιείται και στις κατά τόπο αρμόδιες Περιφερειακές Υπηρεσίες Τουρισμού του ΕΟΤ για την επιβολή των προβλεπόμενων από το νόμο διοικητικών κυρώσεων. 
Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η προβλεπόμενη διοικητική κύρωση είναι το διοικητικό πρόστιμο από 586,94 έως 2.934,70 ευρώ που επιβάλλεται από τις κατά τόπο αρμόδιες ΠΥΤ, αφού προηγουμένως κληθεί ο παραβάτης σε παροχή εξηγήσεων. Κατά των αποφάσεων των ΠΥΤ περί επιβολής προστίμου προβλέπεται ενδικοφανής προσφυγή ενώπιον της Επιτροπής Προσφυγών που εδρεύει σύμφωνα με τα ανωτέρω στη Γενική Γραμματεία Τουρισμού του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού.
Η πιστή τήρηση του εκτεθέντος πλέγματος διατάξεων είναι ιδιαίτερα σημαντική προκειμένου να καταπολεμηθεί το φαινόμενο της άγρας πελατών και να προστατευθούν οι καταναλωτές – τουρίστες από συναλλαγές με πρόσωπα ή επιχειρήσεις που δεν έχουν την απαιτούμενη από το νόμο άδεια λειτουργίας ή άσκησης επαγγέλματος. 
Για την ενιαία και αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του ζητήματος, παρακαλούμε να κοινοποιηθεί το παρόν σε όλες τις Αστυνομικές και Λιμενικές αρχές της χώρας.
Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση είμαστε στη διάθεσή σας.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΠΑΥΛΟΣ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΝΟΜΗ: 

1. Αρχείο Δ/νσης
1. Αρχείο Τμήματος


Η νομοθεσία που αφορά την άγρα πελατών αναφέρει τα παρακάτω:

Ν.2160/19-7-93, άρθρο 4, παράγραφος 3.α):

3.α) Όποιος παροτρύνει και παρενοχλεί πρόσωπο  ή ομάδα προσώπων να δεχτεί ή να αποκρούσει ταξιδιωτική ή μεταφορική υπηρεσία, υπηρεσίες εστίασης ή ψυχαγωγίας ή τουριστικού καταλύματος ή προϊόντα εμπορικού καταστήματος, τιμωρείται με τη διάταξη του άρθρου 458 του Ποινικού Κώδικα.

Ν.2636/27-8-98, άρθρο 27, παράγραφος 2:

Στη παράγραφο 2 του άρθρου 4 του Ν.2160/93, προστίθεται εδάφιο γ, που έχει ως εξης:

γ) Ανεξάρτητα από τις ποινικές κυρώσεις, στους παραβάτες των προηγουμένων εδαφίων επιβάλλεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα του ΕΟΤ, πρόστιμο από 200.000 μέχρι 1.000.000 δραχμές για κάθε παράβαση, ανάλογα με τη βαρύτητα αυτής. Σε περίπτωση υποτροπής το ανώτατο όριο του προστίμου διπλασιάζεται. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, που εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Γενικού Γραμματέα του ΕΟΤ, τα πρόστιμα μπορούν να αναπροσαρμόζονται.

Υπουργική Απόφαση αριθμός 530268/14-4-94, παράγραφος 21:

Σε περίπτωση που διαπιστωθεί άγρα πελατών, εκτός από τις προβλεπόμενες ποινές (άρθρο4, παρ.3 του Ν.2160/93) θα ανακαλείται το ειδικό σήμα που έχει χορηγηθεί στην επιχείρηση.

Νόμος 3498/2006, ΦΕΚ 230Α / 24-10-2006 , Άρθρο 53

Το εδάφιο α΄ της παρ. 3 του άρθρου 4 του ν. 2160/1993 (ΦΕΚ 118 Α΄) αντικαθίσταται ως εξής:

«α) Όποιος παροτρύνει και παρενοχλεί με οποιονδήποτε τρόπο πρόσωπο ή ομάδα προσώπων να δεχθεί ή να αποκρούσει ταξιδιωτική ή μεταφορική υπηρεσία, υπηρεσίες εστίασης ή ψυχαγωγίας ή τουριστικού καταλύματος ή προϊόντα εμπορικού καταστήματος τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι (6) μηνών ή με χρηματική ποινή τουλάχιστον χιλίων (1.000) ευρώ ή και με τις δύο αυτές ποινές.»


 



Εγκύκλιος για την Άγρα Πελατών

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΣΥΡΟΥ

Ερμούπολη Σύρου, 17/5/2007

Αποδέκτες: 1) Λιμεναρχεία Περιφέρειας Εισαγγελίας Πρωτοδικών Σύρου

Κοινοποίηση 1) Αστυνομική Διεύθυνση Κυκλάδων

2) Δήμοι

3) Νομαρχία Κυκλάδων

4) Γραφεία ΕΟΤ Κυκλάδων

Εγκύκλιος Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου

Σας ενημερώνουμε ότι έχει ψηφισθεί ο Ν. 3498/2006(ΦΕΚ 230-Α/24.10.2006). Με το άρθρο 53 του τελευταίου νομοθετήματος αντικαταστάθηκε το εδάφιο α΄ της §3 του άρθρου 4 του Ν.2160/1993(ΦΕΚ 118 τ. Α΄) ως εξής: «όποιος παροτρύνει και παρενοχλεί με οποιοδήποτε τρόπο πρόσωπο ή ομάδα προσώπων να δεχθεί ή να αποκρούσει ταξιδιωτική ή μεταφορική υπηρεσία, υπηρεσίες εστίασης ή ψυχαγωγίας ή τουριστικού καταλύματος ή προϊόντα εμπορικού καταστήματος τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι(6) μηνών ή με χρηματική ποινή τουλάχιστον χιλίων(1000) ευρώ ή και με τις δύο αυτές ποινές. Είναι λοιπόν ευχερές να διαπιστωθεί ότι με την επελθούσα τροποποίηση, το αδίκημα της άγρας πελατών φέρει πλέον πλημμεληματική κύρωση και ανήκει πλέον στην καθ’ ύλην αρμοδιότητα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου. Τούτο σημαίνει ότι η σύλληψη των τυχόν δραστών είναι υποχρεωτική για άπαντες τους ανακριτικούς υπαλλήλους. Αντίστοιχα, σας υπενθυμίζουμε ότι προηγουμένως, δεδομένου όντος του πταισματικού χαρακτήρα της κύρωσης, η σύλληψη των δραστών ήταν μόνο δυνητική. Βεβαίως, και στον παρόντα χρόνο το αδίκημα διώκεται αυτεπαγγέλτως, ενώ εξακολουθούν να ισχύουν τα εδάφια β΄ και γ΄ της §3 του άρθρου 4 του Ν.2160/1993 σύμφωνα με τα οποία «β) με την ίδια διάταξη τιμωρείται και όποιος, χωρίς άδεια ασκήσεως του οικείου επαγγέλματος, συναλλάσσεται με πρόσωπο ή ομάδα προσώπων ή διαπραγματεύεται ή μεσολαβεί, με σκοπό να κατευθύνει πελατεία σε υπηρεσίες η καταστήματα της προηγούμενης παραγράφου γ) Ανεξάρτητα από τις ποινικές κυρώσεις στους παραβάτες των προηγουμένων εδαφίων, επιβάλλεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα του ΕΟΤ. πρόστιμο από 200.000 μέχρι 1.000.000 δραχμές για κάθε παράβαση, ανάλογα με τη βαρύτητα αυτής. Σε περίπτωση υποτροπής το ανώτατο όριο του προστίμου διπλασιάζεται». Σημειώνεται εν προκειμένω ότι και η μορφή του αδικήματος του εδαφίου β΄ αυτονόητα φέρει πλημμεληματική κύρωση(και εδώ το αδίκημα διώκεται αυτεπαγγέλτως), ενώ σε κάθε περίπτωση ο Γενικός Γραμματέας του ΕΟΤ εξακολουθεί να υπέχει υποχρέωση επιβολής διοικητικών κυρώσεων σε βάρος των παραβατών.

Ως προς την υποχρέωση σύλληψης εκ μέρους των ανακριτικών υπαλλήλων ορίζουμε τα ακόλουθα: Σύμφωνα με το 275§1 του ΚΠΔ «οι προανακριτικοί υπάλληλου καθώς και κάθε αστυνομικό όργανο έχουν υποχρέωση να συλλάβουν το δράστη αυτόφωρου κακουργήματος και πλημμελήματος». Το τελευταίο σημαίνει ότι τα αναφερόμενα στη διάταξη του άρθρου 275 ΚΠΔ πρόσωπα υποχρεούνται στη σύλληψη δράστη(βλ. Αθανάσιο Κονταξή Κώδικας Ποινικής Δικονομίας εκδ. 2006, τόμος β΄, σελ. 1760), χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε έγκριση ή άδεια για τις ενέργειες αυτές οποιουδήποτε, φυσικά ούτε και του εισαγγελέα, ο δε τελευταίος δεν δικαιούται να αποτρέπει τη σύλληψη στην περίπτωση αυτή, παρόλο ότι διευθύνει την προανάκριση και ελέγχει και εποπτεύει για την τήρηση των νόμων(ΕγκΕισΕφΑθ(Λάμπρος Καράμπελας) ΠοινΧρ 1999/779). Βεβαίως, ο εισαγγελέας κέκτηται ακολούθως του δικαιώματος να μην εφαρμόσει την αυτόφωρη διαδικασία ή και να θέσει την υπόθεση στο αρχείο κατά το άρθρο 43 του ΚΠΔ, εφόσον εννοείται συντρέχουν οι νόμιμες προς τούτο προϋποθέσεις. Αντίστοιχα, σύμφωνα με το άρθρο 409 του ΚΠΔ «σε περίπτωση αυτοφώρου πταίσματος επιτρέπεται η σύλληψη του δράστη από κάθε αστυνομικό όργανο που έσπευσε ή από ανακριτικό υπάλληλο μόνο για τη βεβαίωση της ταυτότητας του αυτουργού ή την άμεση εισαγωγή του σε δίκη, όποτε αυτή είναι δυνατή, σύμφωνα με τις διατάξεις που ακολουθούν». Από την ανάγνωση του κειμένου της τελευταίας διάταξης συνάγεται ότι σε αντίθεση με τα ισχύοντα επί πλημμελημάτων η σύλληψη του υπαιτίου είναι δυνητική και επιτρέπεται μόνο α) για τη βεβαίωση της ταυτότητας του δράστη ή β) προς άμεση προσαγωγή αυτού ενώπιον του δημόσιου κατηγόρου για την άμεση εισαγωγή του σε δίκη(βλ. Αθ. Κονταξή Κώδικας Ποινικής Δικονομίας τόμος β΄ σελ. 2395). Συμπέρασμα: Για τα αδικήματα της άγρας πελατών είναι υποχρεωτική η σύλληψη των δραστών. Εξάλλου τονίζουμε στο σημείο αυτό ότι, σε περίπτωση που την άγρα ασκεί κάποιο πρόσωπο κατ’ εντολή του ιδιοκτήτη ξενοδοχείου ή άλλης επιχείρησης, επιβάλλεται η σύλληψη και του τελευταίου(αν βεβαίως συντρέχουν οι προϋποθέσεις του αυτοφώρου και γι’ αυτόν).

Περαιτέρω, ερμηνεύοντας το κείμενο του νόμου εκθέτουμε τα ακόλουθα: Σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ.3 του Ν. 2160 της 19/19.7.1993(ΦΕΚ 118 τ.Α΄ «ρυθμίσεις για τον τουρισμό και άλλες διατάξεις») «α) όποιος παροτρύνει και παρενοχλεί με οποιοδήποτε τρόπο πρόσωπο ή ομάδα προσώπων να δεχθεί ή να αποκρούσει ταξιδιωτική ή μεταφορική υπηρεσία, υπηρεσίες εστίασης ή ψυχαγωγίας ή τουριστικού καταλύματος ή προϊόντα εμπορικού καταστήματος τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι(6) μηνών ή με χρηματική ποινή τουλάχιστον χιλίων(1000) ευρώ ή και με τις δύο αυτές ποινές. β) με την ίδια διάταξη τιμωρείται και όποιος, χωρίς άδεια ασκήσεως του οικείου επαγγέλματος, συναλλάσσεται με πρόσωπο ή ομάδα προσώπων ή διαπραγματεύεται ή μεσολαβεί, με σκοπό να κατευθύνει πελατεία σε υπηρεσίες η καταστήματα της προηγούμενης παραγράφου γ) Ανεξάρτητα από τις ποινικές κυρώσεις στους παραβάτες των προηγουμένων εδαφίων, επιβάλλεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα του ΕΟΤ. πρόστιμο από 200.000 μέχρι 1.000.000 δραχμές για κάθε παράβαση, ανάλογα με τη βαρύτητα αυτής. Σε περίπτωση υποτροπής το ανώτατο όριο του προστίμου διπλασιάζεται». Από την ενατένιση του κειμένου του ως άνω νόμου εύλογα αναφύονται πλείστα ζητήματα, τα οποία άπτονται τόσο της ακριβούς οριοθέτησης του εύρους της αντικειμενικής υπόστασης των αδικημάτων, που περιγράφονται στο α και β εδάφιο, όσο και της σχέσης συμπλοκής, που τυχόν αυτά έχουν. Ειδικότερα, στο πρώτο εδάφιο ορίζεται το αδίκημα της άγρας πελατών. Πρόκειται για έγκλημα που α) προσβάλλει ατομικό και μάλιστα προσωπικό και όχι περιουσιακό έννομο αγαθό. Ειδικότερα, κατά την άποψη μας, προστατευόμενο έννομο αγαθό της ως άνω τυγχάνει το δικαίωμα της προσωπικής ελευθερίας, έκφανση του οποίου αποτελεί και το δικαίωμα εκάστου ανθρώπου να προβεί σε συναλλακτική δραστηριότητα ή να απέχει αυτής κατ’ αρέσκιαν, ήτοι κατόπιν επιλογής του τόπου, χρόνου και του προσώπου του αντισυμβαλλομένου και όχι συνεπεία φορτικής πίεσης. β) κοινό και όχι ιδιαίτερο, αφού μπορεί να τελεστεί από τον οποιοδήποτε, χωρίς να χρειάζεται αυτός να έχει κάποια ιδιότητα. Αντίθετα σημειώνεται ότι το εδάφιο β προβλέπει ιδιαίτερο αδίκημα, αφού τιμωρεί όσους, παρότι στερούνται άδειας ασκήσεως του οικείου επαγγέλματος(πχ. ξενοδόχου, εστιάτορα κλπ.), συναλλάσσονται, διαπραγματεύονται ή μεσολαβούν για το σκοπό που αναφέρει η διάταξη. Είναι σαφές ότι το εδάφιο αυτό καθιερώνει αυτοτελές και αυθύπαρκτο αδίκημα, το οποίο τελεί σε σχέση αλληλοαποκλεισμού με το αντίστοιχο του πρώτου εδαφίου. Με άλλα λόγια, το προβλεπόμενο στο εδάφιο α αδίκημα, αποτελούν χρονικό πρότερο, τελεί οποιοσδήποτε παροτρύνει και παρενοχλεί, είτε κατέχει σχετική άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, είτε όχι. Αντίθετα, το αντίστοιχο του δευτέρου εδαφίου αναφέρεται σε χρονικά μεταγενέστερο στάδιο, αφού απαιτεί συναλλαγή, διαπραγμάτευση ή μεσολάβηση, ήτοι ενέργειες που προϋποθέτουν και την ενεργητική συμμετοχή του δέκτη-υποψήφιου των σχετικών παροχών, η οποία αντιθέτως στο αδίκημα του εδαφίου α΄ τυγχάνει χωρίς αμφιβολία αποκλεισμένη. γ) Μονοπρόσωπο, αφού μπορεί να τελεστεί από ένα πρόσωπο. Η κατά συναυτουργία πραγμάτωση του πάντως δεν αποκλείεται δ) βλάβης και όχι διακινδυνεύσεως, αφού το αποτέλεσμα του έγκειται στη βλάβη του συγκεκριμένου εννόμου αγαθού ε) στιγμιαίο και όχι διαρκές, αφού η χρονική στιγμή της τυπικής περάτωσης του είναι μοναδική και δεν μπορεί να παραταθεί κατά τη βούληση του δράστη στ) Που ανήκει στα πλημμελήματα, αφού η απειλούμενη ποινή είναι φυλάκιση μέχρι έξι(6) μηνών ή με χρηματική ποινή τουλάχιστον χιλίων(1000) ευρώ ή αμφότερες οι τελευταίες. ζ) αυτεπαγγέλτως διωκόμενο. Περαιτέρω, ορίζουμε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης του περί ου η παρούσα αδικήματος συνιστά, λόγω της ύπαρξης του συμπλεκτικού συνδέσμου «και», η αθροιστική ύπαρξη «παρότρυνσης» και «παρενόχλησης»(βλ. την υπ’ αρίθμ. 1/1994 ΓνωμΕισΠρωτΣυρ(Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης αδημ.)). Έτσι, εφαρμόζοντας τη γραμματική μέθοδο ερμηνείας, διαπιστώνουμε ότι παροτρύνω= παρακινώ, προτρέπω, ενώ παρενοχλώ= ενοχλώ κάποιον(Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας, Τεγόπουλου-Φυτράκη εκδ. ……). Ακολούθως, ο μελετητής του νόμου εύλογα διαπιστώνει ότι η έννοια του ρήματος παροτρύνω, έχοντας αντικειμενικά ερείσματα είναι ευχερής να διαγνωσθεί. Αντιθέτως δεν συμβαίνει το ίδιο με την έννοια του ρήματος παρενοχλώ, αφού τα συναισθήματα, που βιώνει έκαστο πρόσωπο, όταν γίνεται αποδέκτης οχληρής συμπεριφοράς ποικίλoυν, για λόγους που ανάγονται στην ιδιοσυστασία και την προσωπικότητα εκάστου. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα ποια συμπεριφορά πρέπει να θεωρείται ενοχλητική; Η δημιουργούσα ενόχληση στον ευαίσθητο ή οξύθυμο πολίτη ή στο μέσο αντίστοιχο; Η απάντηση φρονούμε είναι σαφής και ανεπίδεκτη αμφισβήτησης. Τότε μόνο η συμπεριφορά πληροί την έννοια της παρενόχλησης, όταν ο μέσος πολίτης ενοχλείται και είναι εύλογο και επόμενο να συμβαίνει αυτό.

Συμπληρωματικά για το αδίκημα του εδαφίου β΄ ορίζεται ότι κολάζει τη διενέργεια συναλλαγής, διαπραγμάτευσης ή μεσολάβησης για την κατεύθυνση πελατείας σε υπηρεσίες ή καταστήματα ταξιδιωτικής ή μεταφορικής φύσης, εστίασης ή ψυχαγωγίας. Η διάταξη της παρούσας περίπτωσης έχει εφαρμογή σε τουριστικές επιχειρήσεις οποιασδήποτε μορφής και κατηγορίας, που λειτουργούν χωρίς να έχουν το προβλεπόμενο από τις διατάξεις του παρόντος ειδικό σήμα λειτουργίας(άρθρο 27 παρ.3 του Ν. 2636 της 23/27.8.1998 ΦΕΚ 198 τ. Α΄). Όπως προαναφέρθηκε, το αδίκημα αυτό προϋποθέτει τη συμμετοχή του πολίτη, που αποτελεί τον υποψήφιο δέκτη των υπηρεσιών. Είναι αυτονόητο όμως ότι για τον τελευταίο(πολίτη) δεν υφίσταται θέμα αξιόποινης τινός πράξης. Ακολούθως, άνευ ετέρου, όταν γίνεται αντιληπτή η διενέργεια διαπραγματεύσεων για το σκοπό, που αναφέρει η διάταξη, από άτομα τα οποία δεν είναι εφοδιασμένα με τη σχετική άδεια(πρόκειται για άδεια λειτουργίας της αντίστοιχης εκμετάλλευσης), τίθεται ζήτημα καταμήνυσης αυτών. Βεβαίως, εάν τα τελευταία πρόσωπα είναι αποδεδειγμένα υπάλληλοι επιχειρήσεως, που είναι εφοδιασμένη με άδεια και ενεργούν εντός του πλαισίου της εργασιακής τους σχέσης, η άδεια εκμετάλλευσης καλύπτει τις ενέργειες τους.

Έχοντας λοιπόν κατά νουν άπαντα τα ανωτέρω προσεγγίζουμε τα ακόλουθα ενδεχόμενα με τις αντίστοιχες, από άποψη ουσιαστικού δικαίου, εκφορές: Περίπτωση πρώτη, Ιδιοκτήτες και υπάλληλοι επιχειρήσεων ενοικιαζομένων δωματίων ή ξενοδοχείων(είτε αυτά κέκτηνται σχετικής άδειας, είτε όχι) συγκεντρώνονται σε χώρο, που δεν παρακωλύει τη ανεμπόδιστη διέλευση των οχημάτων και των επισκεπτών, που πεζοί αποβιβάζονται από τα πλοία, που καταπλέουν. Ακολούθως, α) χωρίς να τους ζητηθεί, απευθύνονται στους τελευταίους και τους ερωτούν, αν έχουν κατάλυμα. Η ενέργεια αυτή συνιστά παρότρυνση και είναι άνευ ετέρου οχληρή για το μέσο πολίτη. Πολύ περισσότερο το αυτό ισχύει, όταν οι αναζητούντες πελατεία φράσσουν το δρόμο των πολιτών ή τους τραβούν από το χέρι για να τους δείξουν τις φωτογραφίες, που τυχόν φέρουν κλπ. . Οι ανωτέρω συμπεριφορές συνιστούν άγρα πελατών(εδαφ. α΄). β) χωρίς να απευθύνονται σε συγκεκριμένο πολίτη και δίχως να κινούνται, κρατούν φωτογραφίες των επιχειρήσεων τους(ξενοδοχεία, εστιατόρια κλπ). Η ενέργεια αυτή δεν είναι απαγορευμένη και μόνο με αναλογική ερμηνεία, απαγορευμένη δογματικά στο ποινικό δίκαιο, θα ενέπιπτε στο αδίκημα της άγρας πελατών. Άλλωστε ο χώρος του πεζοδρομίου και η χερσαία ζώνη λιμένα είναι κοινόχρηστη και ως εκ τούτου προσιτή σε κάθε πολίτη(ομοίως σε ΓνωμΕισΠρωτΣυρ(Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης) 1/1995 αδημ). γ) χωρίς να μετακινούνται και δίχως να απευθύνονται σε συγκεκριμένο πολίτη, διαλαλούν ότι έχουν δωμάτια κλπ. Πρόκειται για ενέργειες, οι οποίες δεν εμπίπτουν στην έννοια της άγρας πελατών. Η τυχόν αντικειμενικά υφιστάμενη αντίθεση στην αισθητική του μέσου ανθρώπου και ο εντοπισμός εικόνας, που παραπέμπει, συνδυαζόμενη με τη συχνά δυστυχώς λίαν ατημέλητη εμφάνιση των ιδιοκτητών ή υπαλλήλων, σε τριτοκοσμική χώρα, δεν εξαρκεί να αναγάγει τη προδιαληφθείσα συμπεριφορά σε αξιόποινη πράξη, αφού κάτι τέτοιο θα υπερακόντιζε το σκοπό το νόμου.

Περίπτωση δεύτερη, Ιδιοκτήτες και υπάλληλοι επιχειρήσεων ενοικιαζομένων δωματίων ή ξενοδοχείων(είτε αυτά κέκτηνται σχετικής άδειας, είτε όχι) συγκεντρώνονται σε χώρο, που παρακωλύει τη ανεμπόδιστη διέλευση των οχημάτων και των επισκεπτών, που πεζοί αποβιβάζονται από τα πλοία, που καταπλέουν. Η προπεριγραφείσα συμπεριφορά τότε μόνο συνιστά παράβαση του άρθρου 292 του ΠΚ, όταν πράγματι παρεμποδίζεται η λειτουργία της κοινόχρηστης εγκατάστασης. Ειδικότερα, για την ακριβή λειτουργία του αδικήματος της παρακώλυσης συγκοινωνιών λεκτέα τα ακόλουθα: η διάταξη αποβλέπει στην εξασφάλιση της λειτουργίας εγκατάστασης συγκοινωνίας κοινής χρήσεως, η οποία θεωρείται κοινωνικό αγαθό σημαντικής αξίας(ενδεικτ. ΑΠ 1254/1993 ΠοινΧρ ΜΓ/1009). Ωστόσο απαραίτητο για την πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης είναι να υφίσταται παρακώλυση και όχι απλή διατάραξη, αδιαφόρου όντος του αν η παρακώληση είναι διαρκής ή προσωρινή(ΑΠ 935/1981 ΠοινΧρ ΛΒ/179). Επιπλέον, παρακώλυση θεωρείται κάθε ενέργεια, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της λειτουργίας της κοινής χρήσης εγκατάστασης. Όμως δεν περιλαμβάνεται κάθε παρακώλυση, αλλά πρέπει αυτή να κέκτηται κάποια βαρύτητα(ΑΠ 524/1990 ΠοινΧρ ΜΑ/28). Ως εκ τούτου σκόπιμο κρίνεται οι σχετικές συμπεριφορές εκ μέρους των ιδιοκτητών και των υπαλλήλων διαφόρων επιχειρήσεων να αντιμετωπίζονται προληπτικά με τον ορισμό των τμημάτων του λιμένα, στα οποία η στάση πολιτών δημιουργεί σοβαρή παρακώλυση στη λειτουργία του λιμένα. Άλλως, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, εν ταυτώ δε συνδρομής απασών των προϋποθέσεων, που στη δεύτερη περίπτωση αναφέρθηκαν, αναγκαία κρίνεται η εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 275 του ΚΠΔ κατά το οποίο «οι προανακριτικοί υπάλληλου καθώς και κάθε αστυνομικό όργανο έχουν υποχρέωση να συλλάβουν το δράστη αυτόφωρου κακουργήματος και πλημμελήματος». Το τελευταίο σημαίνει ότι τα αναφερόμενα στη διάταξη του άρθρου 275 ΚΠΔ πρόσωπα υποχρεούνται στη σύλληψη δράστη, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε έγκριση ή άδεια για τις ενέργειες αυτές οποιουδήποτε, φυσικά ούτε και του εισαγγελέα, ο δε τελευταίος δεν δικαιούται να αποτρέπει τη σύλληψη στην περίπτωση αυτή, παρόλο ότι διευθύνει την προανάκριση και ελέγχει και εποπτεύει για την τήρηση των νόμων(ΕγκΕισΕφΑθ(Λάμπρος Καράμπελας) ΠοινΧρ 1999/779). Βεβαίως, ο εισαγγελέας κέκτηται ακολούθως του δικαιώματος να μην εφαρμόσει την αυτόφωρη διαδικασία ή και να θέσει την υπόθεση στο αρχείο κατά το άρθρο 43 του ΚΠΔ..

Περίπτωση τρίτη, Επιβάτες εξερχόμενοι από τα πλοία αυτοβούλως, στα πλαίσια συναλλακτικής ελευθερίας σπεύδουν να διαπραγματευθούν με τους ιστάμενους ιδιοκτήτες και υπαλλήλους ταξιδιωτικών κλπ επιχειρήσεων. Ακολούθως, οι τελευταίοι διαπραγματεύονται μαζί τους. Πρόκειται για συμπεριφορά μη προσκρούουσα σε απαγορευτικό τινά κανόνα, πλην όμως απαραίτητη προϋπόθεση για το τελευταίο αποτελεί η ύπαρξη άδειας λειτουργίας της σχετικής επιχείρησης. Βεβαίως, πέραν τούτου, προαπαιτούμενο αποτελεί η διενέργεια της σχετικής δραστηριότητας σε χώρο, που δεν παρακωλύει την εύρυθμη λειτουργία του λιμένα.

Τελειώνοντας σημειώνουμε ότι δεν θα επανέλθουμε στο θέμα δίδοντες περαιτέρω κατευθύνσεις και οδηγίες. Τα ως άνω πρέπει να τηρηθούν καθ’ ολοκληρίαν, προκειμένου να εξαλειφθεί ολοκληρωτικά και για πάντα το απαράδεκτο και προσβλητικό για τη χώρα μας φαινόμενο της άγρας πελατών. Επιπλέον, όλως παρέργως σημειώνουμε ότι σε περίπτωση αδράνειας των καθ’ ύλην υπευθύνων για την επαρκή αστυνόμευση των λιμένων, θα ενεργήσουμε παν το νόμιμο κατά παντός υπευθύνου υπηρεσιακού παράγοντα.

Ο Εισαγγελέας

Βασίλειος Ι. Αδάμπας

Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών


Τί ισχύει για την άγρα πελατών;

Όπως αναφέρεται στο Φ.Ε.Κ. Τεύχος: Β Αριθμός:1, της 02/01/2007: "Δεν επιτρέπεται η άγρα πελατών σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 3 του ν. 2160/1993 όπως συμπληρώθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 27 του ν. 2636/1998 και τροποποιήθηκε με το άρθρο 53 του ν. 3498/2006."

Η νομοθεσία που αφορά την άγρα πελατών αναφέρει τα παρακάτω:

Ν.3498 ΦΕΚ.230 Α/24-10-2006, άρθρο 53

3.α) Όποιος παροτρύνει και παρενοχλεί με οποιονδήποτε τρόπο πρόσωπο  ή ομάδα προσώπων να δεχτεί ή να αποκρούσει ταξιδιωτική ή μεταφορική υπηρεσία, υπηρεσίες εστίασης ή ψυχαγωγίας ή τουριστικού καταλύματος ή προϊόντα εμπορικού καταστήματος, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι (6) μηνών ή με χρηματική ποινή τουλάχιστον χιλίων (1.000) ευρώ ή και με τις δύο αυτές ποινές.

Ν.2160/19-7-93, άρθρο 4, παράγραφος 3.α):

3.α) Όποιος παροτρύνει και παρενοχλεί πρόσωπο  ή ομάδα προσώπων να δεχτεί ή να αποκρούσει ταξιδιωτική ή μεταφορική υπηρεσία, υπηρεσίες εστίασης ή ψυχαγωγίας ή τουριστικού καταλύματος ή προϊόντα εμπορικού καταστήματος, τιμωρείται με τη διάταξη του άρθρου 458 του Ποινικού Κώδικα.

Ν.2636/27-8-98, άρθρο 27, παράγραφος 2:

Στη παράγραφο 2 του άρθρου 4 του Ν.2160/93, προστίθεται εδάφιο γ, που έχει ως εξης:

γ) Ανεξάρτητα από τις ποινικές κυρώσεις, στους παραβάτες των προηγουμένων εδαφίων επιβάλλεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα του ΕΟΤ, πρόστιμο από 200.000 μέχρι 1.000.000 δραχμές για κάθε παράβαση, ανάλογα με τη βαρύτητα αυτής. Σε περίπτωση υποτροπής το ανώτατο όριο του προστίμου διπλασιάζεται. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, που εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Γενικού Γραμματέα του ΕΟΤ, τα πρόστιμα μπορούν να αναπροσαρμόζονται.

Υπουργική Απόφαση αριθμός 530268/14-4-94, παράγραφος 21:

Σε περίπτωση που διαπιστωθεί άγρα πελατών, εκτός από τις προβλεπόμενες ποινές (άρθρο 4, παρ.3 του Ν.2160/93) θα ανακαλείται το ειδικό σήμα που έχει χορηγηθεί στην επιχείρηση.

Η θέση του Υπουργείου Τουρισμού, σχετικα με το Βιβλίο Πόρτας.

29-5-2014
Ερώτηση προς τον Υπουργό Οικονομικών, κ. Στουρνάρα, την οποία κοινοποίησε και στον Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, κ. Θεοχάρη, κατέθεσε ο Βουλευτής Δωδεκανήσου, κ. Μάνος Κόνσολας.

Αντικείμενο της ερώτησης είναι η άνιση αντιμετώπιση που υφίστανται οι ιδιοκτήτες ενοικιαζομένων δωματίων, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία αποτελούν μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, και αφορά στην αναγραφή των ακινήτων αυτών στο Ε9, ως επαγγελματική στέγη.

Η μη αναγραφή τους ως ειδικά κτήρια στο Ε9, αφού δεν έχει αποσαφηνιστεί με εγκύκλιο ή νομοθετική ρύθμιση το συγκεκριμένο ζήτημα, θα έχει ως αποτέλεσμα να μην ισχύει ο συντελεστής απομείωσης επιφάνειας, όπως ισχύει για όλα τα άλλα ξενοδοχειακά καταλύματα.

Ο κ. Κόνσολας χαρακτηρίζει ως άνιση την αντιμετώπιση που τυγχάνουν οι ιδιοκτήτες ενοικιαζομένων δωματίων αφού αν δεν υπάρξει αναγραφή τους, ως ειδικά κτήρια στο Ε9, κινδυνεύουν να πληρώσουν φόρο, αυξημένο κατά 2000%. Παράλληλα, ζητά να υπάρξει άμεση ρύθμιση αλλά και ερμηνευτική εγκύκλιος που να ρυθμίζει το ζήτημα με τρόπο απόλυτο.

Δηλαδή, να δηλώνονται ως ειδικά κτήρια τα ενοικιαζόμενα δωμάτια στο Ε9, για να τυγχάνουν της έκπτωσης φόρου των ειδικών κτηρίων, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα ξενοδοχεία.
Το πλήρες κείμενο της ερώτησης του κ. Κόνσολα έχει ως εξής:
“Κύριε Υπουργέ,
Οι ιδιοκτήτες ενοικιαζομένων δωματίων αντιμετωπίζουν ένα ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα, που σχετίζεται με τον τρόπο και το είδος της αναγραφής των καταλυμάτων τους στο Ε9 που πρόκειται να υποβάλουν.

Υπάρχει ένα ασαφές νομοθετικό και ρυθμιστικό πλαίσιο που δεν τους επιτρέπει να αναγράφουν τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, ως ειδικά κτήρια στο Ε9 προκειμένου να έχουν την ίδια φορολογική αντιμετώπιση που έχουν και τα ξενοδοχειακά καταλύματα. Αν δεν υπάρξει νομοθετική παρέμβαση ή αναμόρφωση του κανονιστικού και ρυθμιστικού πλαισίου, οι ιδιοκτήτες ενοικιαζομένων δωματίων κινδυνεύουν να τους καταλογιστεί ένας υπέρογκος φόρος αυξημένος έως και κατά 2000%.

Αυτό συμβαίνει γιατί με το ισχύον πλαίσιο τα ακίνητα αυτά, δηλαδή τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, κατατάσσονται με βάση την οικοδομική τους άδεια.
Στο μεταξύ, όμως, οι ιδιοκτήτες τους έχουν κάνει έναρξη στην εφορία, εδώ και πολλά χρόνια, πληρώνουν φόρους για τη λειτουργία τους ως τουριστικών καταλυμάτων και έχουν και το ειδικό σήμα, που προβλεπόταν για αυτές τις περιπτώσεις.

Προκύπτει, συνεπώς, ζήτημα άνισης αντιμετώπισης σε σχέση με την αντιμετώπιση της οποίας τυγχάνουν τα ξενοδοχεία, τα οποία μπορούν να αναγράφονται στο Ε9 ως ειδικά κτήρια και να κάνουν χρήση του συντελεστή απομείωσης επιφάνειας, έχοντας έκπτωση φόρου.
Με δεδομένο ότι η πλειοψηφία των ενοικιαζόμενων δωματίων, αποτελεί μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις που πρέπει να στηριχθούν, απαιτείται η άμεση αποκατάσταση αυτής της ανισότητας.
Κατόπιν των ανωτέρω

Ερωτάται ο κ. Υπουργός
1. Εάν προτίθεται να αναλάβει νομοθετική πρωτοβουλία ή να προχωρήσει σε αλλαγή του ρυθμιστικού και κανονιστικού πλαισίου, προκειμένου να αναγράφονται στο Ε9, ως ειδικά κτήρια τα ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Ο ερωτών βουλευτής”

Αρ. πρωτ.: 21868/27.5.2014
Επιβολή δημοτικών τελών και φόρων σε χώρους που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις αναστολής επιβολής κυρώσεων των ν.3775/09, ν.3843/10, ν.4014/11 και ν.4178/13

Αθήνα, 27 / 05 / 2014
Αρ. Πρωτ. : 21868

Σχετ: 19914/14, 61402/13, 59844/13,

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ και ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Ο.Κ.Κ.
ΤΜΗΜΑ Α'

Ταχ. Δ/νση:Μεσογείων και Τρικάλων 36
Ταχ. Κώδ.:11526
Πληροφορίες:Α. Σκάρλα
Τηλέφωνο:210-6915981
FAX:210-6918088

ΘΕΜΑ: Επιβολή δημοτικών τελών και φόρων σε χώρους που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις αναστολής επιβολής κυρώσεων των ν.3775/09, ν.3843/10, ν.4014/11 και ν.4178/13


Με αφορμή ερωτήματα υπηρεσιών και πολιτών σχετικά με την επιβολή δημοτικών τελών και φόρων σε χώρους που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις αναστολής επιβολής κυρώσεων των ν.3775/2009, ν.3843/2010, ν.4014/2011 και ν.4178/2013, επισημαίνουμε τα ακόλουθα:

A) Σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 8 του άρθρου 24 του ν.4178/2013 και στο εδάφιο 51 της Εγκ. 4/2013 (αρ. πρωτ. 66931/3.12.2013), οι αυθαίρετες κατασκευές και αυθαίρετες αλλαγές χρήσης προ της 28.07.2011 που έχουν υπαχθεί στην αναστολή επιβολής κυρώσεων των ν. 4014/2011 και 4178/2013, δεν οφείλουν αναδρομικά φόρους και οποιασδήποτε μορφής πρόστιμα και τέλη (όπως ύδρευσης, καθαριότητας, αποχετευτικά τέλη, κ.λ.π.). Ως χρόνος λήξης της αναδρομικής απαλλαγής των αυθαιρέτων κατασκευών και αλλαγών χρήσης του ν. 4178/2013, είναι η ημερομηνία ισχύος του, δηλ. η 8.8.2013, ενώ για τις ολοκληρωμένες υπαγωγές αυθαιρέτων στο ν. 4014/2011, δηλαδή που έχει καταβληθεί το σύνολο του προστίμου, των σχεδίων και των δικαιολογητικών, ως χρόνος λήξης της αναδρομικής απαλλαγής είναι η ισχύς του ν. 4014/2011, δηλ. η 21.9.2011.

Οι ως άνω αναφερόμενες καταληκτικές ημερομηνίες ισχύουν και για τις περιπτώσεις αυθαιρέτων κατασκευών για τις οποίες εκδίδεται οικοδομική άδεια νομιμοποίησης, σύμφωνα με τα άρθρα 26 και 23 των ν.4014/2011 και ν.4178/2013 αντίστοιχα.

Μετά τις προαναφερόμενες καταληκτικές ημερομηνίες, τα δηλωμένα αυθαίρετα συνυπολογίζονται στην επιβολή των δημοτικών τελών και φόρων.

B) Κατ' εξαίρεση, δεν επιβάλλονται για το χρονικό διάστημα που επιτρέπεται η διατήρησή τους, τα τέλη του άρθρου 24 του ν. 2130/1993, του ν. 25/1975 και του άρθρου 25 του ν. 1828/1989, όπως εκάστοτε ισχύουν, που αναλογούν σε αυθαίρετες αλλαγές χρήσης και μόνον, καθώς και τυχόν διαφορές που προκύπτουν στο ύψος των τελών αυτών από την αλλαγή χρήσης, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ.5 του άρθρου 22 του ν. 3897/2010 (ΦΕΚ 208/Α/10-12-2010) όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 33 παρ. 2 του ν. 3937/2011 (ΦΕΚ 60/Α/31-3-2011), στην παρ.22 του άρθρου 24 του ν. 4014/2011 και στην παρ. 8 του άρθρου 24 του ν. 4178/2013.

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ

Τουριστικά καταλύματα – Που θα ασφαλίζονται πλέον οι ιδιοκτήτες τους

Σας γνωρίζουμε ότι στο Φ.Ε.Κ. 88/τ.Α/18.04.2013 δημοσιεύτηκε ο νόμος 4144/2013 «Αντιμετώπιση της παραβατικότητας στην Κοινωνική Ασφάλιση και στην αγορά εργασίας και λοιπές διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας» στον οποίο περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι διατάξεις του άρθρου 58 με τις οποίες επέρχονται τροποποιήσεις στο καθεστώς ασφάλισης των ιδιοκτητών τουριστικών καταλυμάτων.

Με τις διατάξεις αυτές αντικαθίστανται οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 32 του ν. 4075/2012 (Α’ 89) και στο εξής η υπαγωγή των ιδιοκτητών τουριστικών καταλυμάτων, σε όλη την επικράτεια, στην ασφάλιση του ΟΓΑ ή του ΟΑΕΕ απλοποιείται και καθορίζεται με βάση τη δυναμικότητα των δωματίων του καταλύματος. Κατά συνέπεια, ο πληθυσμός της περιοχής της έδρας της τουριστικής επιχείρησης και το εισόδημα από τη δραστηριότητα αυτή, τα οποία προβλέπονται από το προϊσχύον καθεστώς ασφάλισης, δεν αποτελούν κριτήρια για την υπαγωγή στην ασφάλιση των δύο πιο πάνω ασφαλιστικών οργανισμών.

Απαραίτητη προϋπόθεση επίσης, για την υπαγωγή ή τη συνέχιση του ασφαλιστικού καθεστώτος που προβλέπεται στην εν λόγω διάταξη είναι η κατοχή του ειδικού σήματος λειτουργίας του ΕΟΤ με όλα τα δικαιολογητικά του σε ισχύ.

Συγκεκριμένα, με τις προαναφερόμενες διατάξεις προβλέπονται για τους ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων τα ακόλουθα:

1. Ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων έως και 5 δωμάτια.

Με τις νέες διατάξεις, οι ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 2 του ν. 2160/1993 (Α΄ 118) και του π.δ. 33/1979 (Α΄ 10), όπως ισχύουν, και γενικά όλων των κυρίων και μη κυρίων καταλυμάτων με το ειδικό σήμα λειτουργίας του Ε.Ο.Τ. δυναμικότητας έως και πέντε (5) δωματίων, σε ολόκληρη την επικράτεια, ασφαλίζονται στον ΟΓΑ.

Εφόσον τα πρόσωπα αυτά ασφαλίζονται από άλλη εργασία ή απασχόληση σε οποιονδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό ή το Δημόσιο ή λαμβάνουν σύνταξη από οποιονδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό ή το Δημόσιο παραμένουν στην ασφάλιση του ασφαλιστικού τους φορέα και δεν υπάγονται στην ασφάλιση του Ο.Γ.Α..

2. Ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων από 6 έως και 10 δωμάτια.

Ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 2 του ν. 2160/1993 (Α΄ 118) και του π.δ. 33/1979 (Α΄ 10), όπως ισχύουν, και γενικά όλων των κυρίων και μη κυρίων καταλυμάτων με το ειδικό σήμα λειτουργίας του Ε.Ο.Τ. δυναμικότητας από έξι (6) μέχρι και δέκα (10) δωματίων, σε όλη την επικράτεια, που είναι παράλληλα εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων, ασφαλίζονται υποχρεωτικά στον Ο.Γ.Α..

Εάν τα πρόσωπα αυτά δεν είναι παράλληλα εγγεγραμμένα στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων, ασφαλίζονται υποχρεωτικά στον Ο.Α.Ε.Ε. στην 1η ασφαλιστική κατηγορία αυτού, με την υποχρέωση της ανά τριετία μετάβασης σε ανώτερη ασφαλιστική κατηγορία του δεύτερου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 5 του Π.Δ. 258/2005 (Α΄ 316).

Εφόσον τα πρόσωπα αυτά ασφαλίζονται από άλλη εργασία ή απασχόληση σε οποιονδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό ή το Δημόσιο ή λαμβάνουν σύνταξη από οποιονδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό ή το Δημόσιο παραμένουν στην ασφάλιση του ασφαλιστικού τους φορέα και δεν υπάγονται στην ασφάλιση του Ο.Α.Ε.Ε..

Σημειώνεται ότι στις περιπτώσεις των παλαιών ασφαλισμένων του Ε.Τ.Α.Α. που παράλληλα έχουν στην ιδιοκτησία τους τουριστικά καταλύματα δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του άρθρου 60 του ν. 3996/2011 περί συνάφειας της επαγγελματικής τους δραστηριότητας με την ιδιότητα του μηχανικού, υγειονομικού ή νομικού.

3. Ιδιοκτήτες – μέλη εταιριών πλην Ε.Π.Ε. και Α.Ε. ? τουριστικών καταλυμάτων έως και 10 δωμάτια.

Σε περίπτωση ιδιοκτησίας ή εκμετάλλευσης των κατά τις προηγούμενες παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 58 τουριστικών καταλυμάτων από εταιρία οποιασδήποτε νομικής μορφής, πλην ΕΠΕ και ΑΕ, υπάγεται κατά περίπτωση στην ασφάλιση του ΟΓΑ ή ΟΑΕΕ ένας εκ των εταίρων και προαιρετικά οι λοιποί εφόσον βέβαια έχουν ασφάλιση σε οποιοδήποτε φορέα κύριας ασφάλισης από άλλη εργασία ή απασχόληση.

Εάν οι λοιποί εταίροι δεν ασφαλίζονται σε κανέναν άλλον ασφαλιστικό φορέα κύριας ασφάλισης για άλλη εργασία ή απασχόληση, η ασφάλισή τους στον ΟΓΑ ή τον ΟΑΕΕ καθίσταται υποχρεωτική.

Παράδειγμα 1: Τρία μέλη ΟΕ. ? ιδιοκτήτες καταλύματος 5 δωματίων
Ο Α είναι εγγεγραμμένος στο Μητρώο Αγροτών.
Ο Β δεν είναι ασφαλισμένος σε κανένα ασφαλιστικό οργανισμό.
Ο Γ είναι συνταξιούχος του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ..
Οι εταίροι αποφασίζουν μεταξύ τους να ασφαλιστεί ο Α για τη δραστηριότητα της εταιρίας.

Έτσι, ο Α ασφαλίζεται υποχρεωτικά στον ΟΓΑ.
Ο Β ασφαλίζεται και αυτός υποχρεωτικά στον ΟΓΑ, δεδομένου ότι δεν υπάγεται σε κανένα ασφαλιστικό οργανισμό από άλλη εργασία ή απασχόληση.
Ο Γ θα έπρεπε να ασφαλιστεί στον Ο.Γ.Α., δεδομένου ότι δεν είναι ασφαλισμένος σε κανένα ασφαλιστικό φορέα και η διάταξη προβλέπει ρητά την απαλλαγή μόνο όσων είναι ασφαλισμένοι και όχι συνταξιούχοι, πλην όμως ο ΟΓΑ δεν ασφαλίζει συνταξιούχους (άρθ. 34 του ν. 1140/81 όπως ισχύει) και ως εκ τούτου ο Γ δεν θα ασφαλιστεί σε κανέναν ασφαλιστικό οργανισμό.

4. Ιδιοκτήτες – μέλη ΕΠΕ και ΑΕ ? τουριστικών καταλυμάτων ανεξαρτήτως δυναμικότητας δωματίων.

Σε περίπτωση ιδιοκτησίας ή εκμετάλλευσης τουριστικών καταλυμάτων από εταιρία νομικής μορφής Ε.Π.Ε. και Α.Ε., έχουν εφαρμογή οι καταστατικές διατάξεις του Ο.Α.Ε.Ε. όπως έχουν τροποποιηθεί και ισχύουν (άρθρο 49 του ν. 4144/2013). Ως εκ τούτου, όλα τα μέλη των Ε.Π.Ε., καθώς και τα μέλη του Δ.Σ. των Α.Ε. που είναι μέτοχοι κατά ποσοστό 3% τουλάχιστον, υπάγονται στην ασφάλιση του Ο.Α.Ε.Ε..

5. Ιδιοκτήτες – ατομικών επιχειρήσεων ή εταιριών οποιασδήποτε νομικής μορφής – καταλυμάτων δυναμικότητας 11 δωματίων και άνω.

Ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων με οποιαδήποτε νομική μορφή των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 2 του ν. 2160/1993 (Α΄ 118) και του π.δ. 33/1979 (Α΄ 10), όπως ισχύουν, και γενικά όλων των κυρίων και μη κυρίων καταλυμάτων με το ειδικό σήμα λειτουργίας του Ε.Ο.Τ., δυναμικότητας έντεκα (11) δωματίων και άνω, σε όλη την επικράτεια, ασφαλίζονται υποχρεωτικά στον Ο.Α.Ε.Ε., στην 1η ασφαλιστική κατηγορία, με την υποχρέωση της ανά τριετία μετάβασης σε ανώτερη ασφαλιστική κατηγορία του δεύτερου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 5 του Π.Δ. 258/2005 (Α΄ 316).

6. Για όσους, έως την έναρξη ισχύος της παρούσας διάταξης, ασφαλίζονταν στον ΟΓΑ, η ασφάλιση παραμένει ισχυρή και δεν αναζητούνται εισφορές από τον ΟΑΕΕ. Αντίστοιχα, η ασφάλιση στον ΟΑΕΕ παραμένει ισχυρή και δεν αναζητούνται εισφορές από τον ΟΓΑ.

7. Με τις διατάξεις του άρθρου 58 κρίνεται η υπαγωγή στην ασφάλιση του ΟΓΑ ή ΟΑΕΕ των ιδιοκτητών τουριστικών καταλυμάτων που είναι ήδη δραστηριοποιούμενοι. Προφανώς, με τις ίδιες διατάξεις κρίνονται και τα πρόσωπα που θα δραστηριοποιηθούν μετά τη δημοσίευση του ν.4144/2013.

Ο Γενικός Γραμματέας
Παναγιώτης Κοκκόρης

Σελίδα 7 από 11
Free business joomla templates